Antonio Canova

Antonio Canova (ur. 1 listopada 1757 w Possagno, zm. 13 października 1822 w Wenecji) - rzeźbiarz, malarz i architekt włoski, jeden z czołowych przedstawicieli klasycyzmu w rzeźbie.


Urodził się w Possagno, we włoskiej prowincji Treviso, w rodzinie kamieniarzy, dzięki czemu nauczył się obrabiać kamień w bardzo wczesnym wieku. W wieku 12 lat rozpoczął naukę u Giuseppe Torretto. Następnie studiował sztukę antyczną, której wpływy są wyraźnie widoczne w twórczości Canovy. Do restauracji rzeźb antycznych zatrudniał go Girolamo Zulian (1730-1795) wenecki dyplomata.

Działał głównie w Rzymie, jest autorem grobowców papieży: Klemensa XIII i Klemensa XIV, oraz licznych popiersi portretowych. Na zamówienie Napoleona I wykonał posągi: Apollo - wzorowany na samym Napoleonie oraz Wenus z 1804, który znajduje się w Rzymie, w Galerii Borghese - do tego posągu pozowała Paulina Bonaparte - Borghese, młodsza siostra Napoleona.

Canova wykonał wiele prac inspirowanych mitologią, a najważniejsze to:

• Trzy Gracje 1813-1816
• Kupidyn i Psyche 1808
• Wenus i Adonis 1795-1797
• Dedal i Ikar
• Perseusz z głową Meduzy 1801
• Hebe (1816, Forli)

Canova zmarł w Wenecji i pochowany został w swoim rodzinnym mieście - Possagno. Jego serce zaś zostało umieszczone w marmurowej piramidzie umieszczonej w bazylice Santa Maria Gloriosa dei Frari w Wenecji.