Peter Carl Faberge

Peter Carl Fabergé (ur. 30 maja 1846 w Sankt Petersburgu, zm. 24 września 1920 w Lozannie) - rosyjski jubiler i dekorator, autor słynnych jaj Fabergé.

Peter Fabergé był synem Gustava Fabergé, urodzonego na terenie dzisiejszej Estonii, a mającego hugenockie korzenie w Pikardii i jego duńskiej żony Charlotte Jungstedt.

W 1883 roku Faberge zaproponował Aleksandrowi III wykonanie niecodziennego prezentu, który car miał podarować swojej żonie. Było to wykonane z największych jubilerskim kunsztem jajo wielkanocne. Obyczaj zdobienia jajek był wcześniejszy niż tradycja chrześcijańska. Carl Faberge wykonał jednak coś, co wykraczało poza dotychczasową sztukę zdobnictwa symbolu Wielkanocy. Łącząc złoto, emalię i drogie kamienie stworzył niepowtarzalną kolekcję, która do dziś zachwyca znawców sztuki jubilerskiej, a wchodzące w skład tzw. Jaj Imperium (Imperial Egg) egzemplarze osiągają sumy kilku milionów dolarów.

W czasie rosyjskiej rewolucji dobra carskiej rodziny (w tym wyroby Faberge) zostały przejęte przez nową władzę ludową. Losy tych niepowtarzalnych dzieł sztuki są tak samo burzliwe i tragiczne jak ostatnie dni dynastii Romanowów. Ponieważ rodzina carska spokrewniona była z większością rodów Europy po wybuchu Rewolucji Październikowej krewni starali się pomóc w ewakuacji majątku oraz członków carskiej rodziny. Wiele z nich jednak zaginęło, zostało skradzionych i sprzedanych zagranicę. Część wciąż znajduje się w rosyjskich muzeach. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że duża ilość dóbr należących wcześniej do rodziny Romanowów była przechowywana w okresie wojennym na Dolnym Śląsku.

W 1870 roku odziedziczył rodzinny zakład jubilerski. Zasłynął wkrótce jako wykonawca tego rodzaju biżuterii, za którym przepadała bogata arystokracja europejska - przepięknych wyrobów ze złota, srebra, szmaragdów i brylantów. Dzięki jego talentowi te przedmioty nigdy nie były w złym guście, wykonywane z wyobraźnią i pomysłowością. Szczególną sławę przyniosły mu sporządzone co roku dla cara Rosji jaja wielkanocne, które cesarz zwykł ofiarowywać carowej.