Tamara Łempicka

Tamara Łempicka (ur. 11 maja 1895 lub 1898 r. w Moskwie, zm. 18 marca 1980 w Cuernavaca, Meksyk), znana też jako Tamara de Lempicka, polska malarka epoki art déco.

Twórczść Lempickiej charakteryzuje się przedstawianiem figur ludzkich w kształtach geometrycznych kontrastujących z wystylizowanym tłem, wąskim zakresem kolorów i intensywną harmonią linii kompozycji. Powierzchnia jej kolorów posiada gładkość marmuru, miękkość i metaliczność atłasu i zamierzoną, chłodną perfekcję.

Stała się znaną portrecistką malującą z charakterystyczną dla Art Deco manierą, była również jedną z niewielu kobiet, które współistniały z kubistami. Jej klientami byli znani ludzie ówczesnej epoki, portretowała pisarzy, artystów, naukowców, aktorów, przemysłowców i wielu znanych uchodźców z Europy Wschodniej, między innymi Królową Grecji Elżbietę, Króla Hiszpani Alfonsa, powieściopisarza Andre Gide, sławną lesbijkię Suzy Solidor, Hrabinę de la Salle.

Malowała nie tylko portrety, także akty i martwe natury. Szybko zyskała powodzenie w artystycznych i intelektualnych salonach oraz w wysokich kręgach burżuazji - i to nie tylko jako malarka, ale również jako jedna z ekscentrycznych i wyzwolonych piękności lat dwudziestych. Paryż przeżywał swoje szalone lata "des année folles" i Tamara świetnie do nich pasowała. Piękne stroje, szybkie samochody, małe skandale, niezależność finansowa pozwalały jej realizować kolejne zachcianki i kaprysy. Klienci byli zachwyceni sposobem, w jaki artystka ich przedstawiała - jako zmysłowych bogów i boginki przeniesionych w epokę maszyn. Jej wystawy odniosły sukcesy we Włoszech i Francji. O romansie z bardzo znanym włoskim poetą Gabrielem D'Annunzio wszędzie było głośno.