• KOSZYK 0 (0,00 zł)
    Brak produktów w koszyku.

Sandro Botticelli

Sandro Botticelli – naprawdę nazywał się Alessandro di Mariano Filipepi. Urodził się 1 marca 1445 roku we Florencji i tam też zmarł i został pochowany 17 maja 1510 roku. Botticelli to malarz włoski, który działał w okresie wczesnego i dojrzałego odrodzenia.

Wiele jego dzieł wykonywanych było na konkretne zlecenia. Między innymi dotyczy to dzieła Alegoria Siły, które zostało wykonane dla Sala del Magistrato w Palazzo Della Mercanzia.

Wiele zleceń otrzymywał Botticelli od Medyceuszów. Wykonał on dla nich obraz na ołtarz do kościoła Santa Elisabetta Della Convertire. Na obrazie widać braci z rodu Medici – Lorenza i Giuliana w postaci świętych Kosma i Damiana. Z czasem wykonywał dla nich kolejne obrazy. Dwa z nich odnosiły się do zaczerpniętej z mitologii opowieści o Judycie i Holofernesie. Obrazy te to „Odnalezienie ciała Holofernesa” i „Powrót Judyty”.

Pracował też nad zleceniami od różnych kościołów. Dla kościoła Santa Maria Maggiore we Florencji wykonał w roku 1474 obraz tablicowy - „Święty Sebastian”. Rozpoczął też tworzyć fresk „Wniebowzięcie” w kaplicy katedry Campo Santo w Pizie, jednak go nie ukończył, a w roku 1583 został on zniszczony. Kolejne zlecenie od Medyceuszów dotyczyło wykonania sztandaru z Ateną, który miał znajdować się w ich pałacu. Zaginął jednak razem z całą ich kolekcją. Kolejne dzieło wykonywane dla kościoła Santa Maria Novella to „Pokłon trzech Króli”. Pracował nad nim w latach 1476-1477. Ciekawostką jest, że na obrazie tym widać wiele znanych mu postaci. Postać, która klęczy przed Madonną to Cosimo Medici. Postać oparta na mieczu, która znajduje się po lewej stronie obrazu to Wawrzyniec Wspaniały. Natomiast postać w żółtej szacie, która znajduje się w prawej części tego obrazu to sam Botticelli. Z czasem otrzymał on zlecenie od papieża Sykstusa IV. Miał wykonać freski do Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie. Pracował nad nimi w latach 1481 – 1482. Były to portrety papieży oraz obrazy - „Oczyszczenie trędowatego”, „Młodość Mojżesza” i „Uśmierzenie przez Mojżesza i Aarona rebelii Korego, Datana i Abirona”. Obraz „Młodość Mojżesza” przedstawia wiele scen z jego życia, na przykład kiedy zabił Egipcjanina, przepędzał pasterzy, zajmował się trzodą córek Jetry, stał przy ognistym krzewie czy wyprowadzał lud izraelski z Egiptu. Kolejne zlecenie Medyceuszów to obraz „Atena ujarzmiająca centaura”. Mówi się, że obraz ten można interpretować na dwa sposoby. Może wskazywać na wyjątkowo bohaterskie czyny Wawrzyńca, który zaprowadził po wojnie domowej we Florencji pokój. Może też wskazywać na naturę człowieka, który stara się siłę zwalczać mądrością.

W roku 1486 pracował nad zleceniem od Tornabuonich. Były to freski przedstawiające alegoryczne sceny, niosące pewną głęboką treść. Znawcy sztuki uważają je za najwybitniejsze dzieła Botticellego. W latach 1481-1485 powstał obraz „ Maddona del Magnificat”. Tytuł to słowa, które widać na stronie księgi. Zapisuje je Maryja, która wypowiada je do św. Elżbiety podczas ich spotkania. Dzieciątko na jej kolanach trzyma w reku owoc grantu, który jest symbolem zmartwychwstania. Dzieło to ma wyjątkową, kolistą formę. Dla kaplicy Benedetta di ser Giovanni Guardi w kościele Santa Maria Magdalena de’Pazzi Botticelli stworzył obraz „Zwiastowanie”. Ten obraz ukazuję zmianę stylu artysty. Nie dostrzega się tutaj nastroju idyllicznego, ale raczej napięcie. Świadczą o tym ostre kolory i wyjątkowo mocny światłocień, którego do tej pory nie używał.

Kiedy we Florencji niestabilna była sytuacji społeczna i polityczna wpływało to też na Botticelliego. Na jego obrazach dostrzec można było jego osobiste, wewnętrzne rozterki. Poza tym w jego dziełach widać było również tragizm. Miał one również możliwość opracowywać ilustracje do Boskiej Komedii, która była dla niego inspiracją. Wykonał ok 94 rysunki, które zgromadzone się w Bibliotece Watykańskiej w Berlinie.

W międzyczasie stworzył też obraz „ La Calunna” dla Antonia Segniego. Obraz ten odwołuje się do dzieła starożytnego malarza Apellesa. Opisane było ono przez Lukiana, na którego powoływał się pisarz Leon Battista Alberti. I to na jego opisie opierał się właśnie Botticelli. Obraz przedstawia wyjątkowo skomplikowaną scenę o głębokiej treści alegorycznej. Dzieło nie jest uznawane za wybitnie udane. Cechuje je manieryzm, niespójna kompozycja, niedopasowane kolory i trudna forma. Wydaje się, że obraz ten nie odpowiada stylowi prezentowanemu przez Botticellego.